Teresa Werner i Goran Karan - Tu non llores mi querida (LIVE)

W sercu tej ziemi

W sercu tej ziemi

W sercu tej ziemi

znajdziesz

muzykę przedziwną

To dobrzyńska kraina

swą melodię gra

Kłaniają się gościom

drumlinowe pola

Szumią tajemniczo

wierzby i sosny przydrożne

Ostatni wiatrak nostalgią częstuje

W sitowiu jezior

samotnym dworku, ocalałym pałacu

w rozmodlonych krużgankach

kościołów i kapliczek

historia o regionie opowiada

Cudowna Pieta Oborska

o miłosierdziu przypomina

Modli się za nas Matka Boska Skępska

Martwi - Chrystus Frasobliwy

Jerzy Pietrkiewicz pisał i dzwonił

Z Londynu

W Szafarni Chopin wciąż mazurki gra

Każde drzewo, kwiat gajowy zawilec

lipa, dąbrowa

miłość do małej ojczyzny

w sobie chowa

przypis: tytuł wiersza zaczerpnięty z książki Mirosława Krajewskiego

"W sercu tej ziemi" (Rypin 2000, Dom Wydawniczy Verbum)

..tu każdy kwiat historię miejsca
  opowiada....















....znajdziesz muzykę przedziwną [...] 
  
        Ja usłyszałam i wciąż słyszę, nawet, jak mnie tam nie ma,
    to tę muzykę przechowuję w sercu, w pamięci....
       Zabieram ją ze sobą w tej swojej wędrówce życia.
    O czym mówię? O jakiej ziemi? O miejscu-miejscach, w          których przyszłam na świat, w których wzrastałam, a później spędziłam swoje dorosłe życie. Tam to wszystko się zaczęło....
    Mój pierwszy krzyk, moja pierwsza łza, mój pierwszy uśmiech, radość i moja pierwsza łza, mój pierwszy ból....
Moje pierwsze oczarowania i moje pierwsze rozczarowania.....
    Moja radość i cierpienie, a tego było w moim życiu sporo....
    Moja Ziemia Dobrzyńska, jak powiada 
                  prof. Mirosław Krajewski - Dobra Ziemia....

..tu każdy kwiat jet ......zdjęcie: Alicja Rupińska

  "Kim człowiek jest i kim się stanie, musi być jakoś chronione przez korzenie tkwiące w tej tajemnicy, którą jest dla każdego
 z nas przyjście na świat i miejsce, gdzie to nastąpiło. Mały punkt na globie nie wybrany przez żadnego z nas, nawet choćby miał zostać wybrańcem losu. Co mniejsze, tym bardziej własne."  - Jerzy Pietrkiewicz; "Małe ojczyzny na mapie czasu", Warszawa 2001 r.

Tak pięknie pisze o swojej małej ojczyźnie - Jerzy Pietrkiewicz - Książę Poetów Ziemi Dobrzyńskiej.
     Na Kujawach i ziemi Dobrzyńskiej nie brakowało i nie brakuje na szczęście - ludzi, którzy chcą pozostawić po sobie ślad, choć cząstkę siebie dla potomnych. Jak to się dzieje?, że ta ziemia ma tylu ludzi z pasją tworzenia? Może to sprawia melancholia kujawskich równin?, może szumu dobrzyńskich wierzb i sosen przydrożnych, widok dobrzyńskich krajobrazów...?  Jedno jest pewne:

   ...w sercu tej ziemi znajdziesz 
      muzyke przedziwną
      maki, magnolie
      stokrotki, złociste pola rzepaku
      to kujawska równina swą melodię gra...

Wiersz pochodzi z "Album II" - druga edycja - antologia wierszy wydana nakładem Miejsko - Powiatowej Biblioteki Publicznej w Rypinie; 2003 rok. 
     Zdaniem historyka literatury prof. Jerzego Podgórskiego: "Włocławek jest zagłębiem poetyckim".

     Mijają lata, a magia miejsca wciąż trwa....
     Tu każde drzewo, każdy kwiat kujawską nutę zna....
     Nad losem naszej małej Ojczyzny 
     czuwa Kasprowicz Jan,
     Jerzy Pietrkiewicz....
     Chopin w Szafarni wciąż 
     swoje mazurki gra......

Yanni WORLD DANCE Live_1080p (From the Master)

Deszcz i łza

     Witajcie serdecznie w zmierzchu lata... 
          Już nadchodzi wrzesień, a z nim jesień...Powoli, powoli....
          

     

Deszcz i łza

Za oknem deszcz

Na policzku łza

Liście spadają z drzew

Opuszcza cię radość

Wiatr pędzi

chmury

U ciebie

myśli

nawałnica

Słońca coraz

https://pixabay.com/pl/las-staw-wody-deszcz
-lato-piękno-22118/

mniej

Zwątpienia coraz

więcej

Nie żałuj

wczorajszego

dnia

Czasem

nie - warto

Wróci lato

Zaschnie łza

Aleksandra Kostka - Kołysanka Vesny - piękny tekst i wykonanie

... chmury, chmurki..

Tańczą na niebie
C H M U R Y
niepokorne nieba
C Ó R  Y
Jedną z nich jestem
   J  A
drugą jesteś
   T  Y
Na niebie jest
tysiące gwiazd
Każdy z nas
      swoją 
G W I A Z D Ę
      ma.

https://pixabay.com/pl/molo-ocean-morze-wody-spos%C3%B3b-569314/

Spiżem czy oziminą

Zagubiona miłość
               ( z roboczego tomiku pt. Spiżem czy oziminą?)

Spotkał ją

słonecznym dniem

Była naprawdę

Nazwał ją

Słoneczkiem

Diamencikiem

Skarbem

Ona jego - Enigmą

Czy to 3 D ?

Pytał siebie i jej                              

Ona czekała

na niego...

A on... ?

powiedział tylko...

Tak z marszu

wkroczyłaś w

D Y S H AR M O N I Ę

mojego życia...

z pozdrowieniem i  życzeniem spełnionych uczuć - autorka Alicja Rupińska - aliadelajda7@gmail.com

PTAK

Dzisiaj coś na pogodę ducha...- fragment z książki pt.:"Igraszki literackie polonistów" - antologia. Wybrali Henryk Markiewicz i Michał Rusinek.

Strona 44

PTAK

Jest taki dziwny ptak,
nie zrywa się do lotu;
czy że mu skrzydeł brak,
czy weny i polotu?

Z całego świata kpi,
jak łabędź prężąc szyję,
albo jak pisklę śpi,
maleńkie i niczyje.

Śmiać się? W zielone grać?
Co robić z takim Ptakiem?
By mu choć nazwę dać,
przezwałem go Głuptakiem

fot.AR

Wyliczanka

Witajcie serdecznie! Proponuję Wam dzisiaj WYLICZANKĘ.

https://pixabay.com/pl/klepsydra-zegar-czas-1703330/

Raz, dwa, raz, dwa
Wyliczanka trwa
Raz na wozie
Pod wozem
drugi raz
Wyliczanka trwa...
Trzy, cztery...
Hop, hyc, bęc...

https://pixabay.com/pl/zegarek-zegarek-na
-rękę-packshot-140487/

Nieraz musisz 
na kolana klęc...
Czasem przystajesz,
kładziesz się,
a czasem 
przez życie
mkniesz jak ptak
Raz, dwa-raz, dwa
Wyliczanka trwa...
Czas z tobą zawsze wygrywa,
a tobie się marzy, że zwyciężysz TY
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć...
Masz jeszcze apetyt na życie,
a tu trzeba ze sceny zejść...

Po gorzkiej zesłańczej ziemi...

VIRTUTI MILITARI   Po gorzkiej zesłańczej ziemi   Wśród szerokich nadwołżańskich stepów   Szedł twardym krokiem   Żołnierz polskiego wojska   gorzko roniąc łzy   Dręczył go głód   Tyfus, malaria, czerwonka   Szedł polski żołnierz   w trudzie i znoju   Marzył o Polsce   Wierzył, że zwycięży w boju   Za naród, za Ojczyznę   Dokuczała mu tęsknota   A on wciąż szedł...   bo trzeba, bo Polska czeka   Wędrował przez lądy i morza   W bajkowym Bagdadzie   realnie o wolności bajał   Exodus żołnierza wciąż trwał   Z Palestyny do Egiptu   Wreszcie w Toronto wylądował   Wkroczył na szlak Dąbrowskiego   Drogą do piekła uparcie szedł   walczyć o polski raj   Z modlitwą na ustach   Z bólem w sercu   "Może nie wszyscy, ale dojdziemy"   O Monte Cassino szedł się bić   Włoskie wzgórze spłynęło polską krwią   Krwią z krwi i kością z kości   Na włoskim wzgórzu   między Rzymem a Neapolem   śpi żołnierz 2 Korpusu Polskiego   Jest Polska, czerwone maki   szepcą mu do ucha   A on wciąż słyszy słowa generała Andersa;   "Dojdziemy i swoje zrobimy"

 Wiersz drukowany w: "Głos Weterana i Rezerwisty"

Link do publikacji: http://www.gwir.pl/kaciki-zainteresowan/milosnicy-kultury-i-sztuki/

jeszcze raz o 500+ ..tak tylko nawiasem...

Nasze życie mogłoby być szczęśliwe...

 
Otóż niedawno poruszałam problem - kwesię 500+. Dzisiaj jakby ciąg dalszy, czyli o problemach polityki prorodzinnej, która cały czas czeka na rozwiązanie kompleksowe. Jako mamie gromadki dzieci- dziś już dorosłych ludzi, których też, jak większości Polaków dotyka problem poszukiwania pracy, lepszych warunków życia - marzy się rozwiązanie tej kwestii. Myślę, że nie tylko mnie. Otóż 500+ nie rozwiązuje problemu, to nie jest kompleksowe rozwiązanie. Jest dodatek, ale....Nadal barkuje opłacalnej pracy dla rodziców. Cóż? Mówi się, że mało dzieci sie rodzi...Są różne odpowiedzi: a to wygodnictwo, a to.... Dziecku trzeba stworzyć odpowiednie warunki. Do tego musi być przede wszystkim praca-stała- przynosząca realnie wystarczające dochody. Dalej mieszkanie-dom, nawet na raty, ale niech stać na to ludzi. Musi być stabilizacja...A nie daj Boże - wypadku losowego typu - umiera jedno z małżonków-opiekunów. Co wtedy? Przecież nie ma specjalnej pomocy dla tych osamotnionych matek/ojców. Sama byłam w takiej sytuacji. Znam życie. Moje dzieci otrzymały jedną "głodową" rentę- nie ważne było ilu ich jest. Nie było dla nich tzw. renty specjalnej. Wracając do teraźniejszości... Obecnie większość ma pracę na umowy niezbyt korzystne. Dlaczego? To kolejny problem...Więc-dziwić się, że mały przyrost? Ludzie młodzi - niektórzy, ci co nie mają pracy - muszą emigrować, albo żyją na garnuszku u rodziców. Gdzie w tym wszystkim normalne rodzicielstwo. Nie ma odpowiednich finansów nadal, mimo 500+ Kolejny problem to poszukiwanie "chleba" zagranicą. Co wtedy z dziećmi? Nie zawsze można zabrać, bo i gdzie i w jakich warunkach? Wielokrotnie są to hotele, campingi itp. Nie dla dzieci.

https://pixabay.com/pl/tulipany-kwiaty-kwiat-czerwony-2146373/